maandag 7 november 2011

hormonen of gewoon emotioneel?

Een vrouw zal zich hierin vast wel herkennen. Hoop ik.
Het gevoel dat je ineens zielig bent.
Dat je zomaar moet huilen. Een emo-bui noem ik dat. Je hoort een liedje. Je tettert heerlijk mee en ineens…. tranen wellen op. Waarom? Joost mag ’t weten. Maar ja, Joost is een man, dus die weet ’t niet. ’t Is volgens mij echt een vrouwending.
Vandaag zat ik in bad. Hoorde het plaatje van Marco Borsato. “Waterkant” heet het. Oh, als je goed naar dat liedje luistert dan kun je je eigen levensverhaal er in kwijt. Zo mooi. Dus vloeiden de traantjes…

Maar ik heb dat niet alleen in bad. Soms ook in de auto. Of zomaar. Maakt niet uit waar eigenlijk.
En dan die jankfilms. Vre-se-lijk. Tranentrekkers. Zakdoekvullers. Daarom, áls ik al tv kijk, dan kijk ik naar politieseries. De moord wordt opgelost. Einde verhaal. Geen zieligdoenerij.

Zelfs de afvallers van een zangshow vind ik zielig. De hele wereld lacht ze uit en zelf vinden ze zich zooo geweldig. Kijk, en daar kan ik dan weer niet tegen. Dat die mensen geen papa of mama hebben of goede vrienden, die dan zeggen “doe maar niet mee, want je zingt niet zo best”. Maar ja, da’s dan vast ook weer heel hard om tegen je kind of vriend(in) te zeggen. Alhoewel… ik doe het wel. Eerlijkheid duurt toch het langst??? En wat denk je? Het wordt me gewoon niet in dank afgenomen! Allemaal boze blikken. Hoe kun je zoiets nou zeggen?!

Kijk, en daar word ik dus ook weer verdrietig van…
Houdt het ooit op?!

Kopstukken

Yep, ik ben ouderwets. Vast wel! En aan sommige dingen van het heden en de toekomst kan ik niet wennen. Neem nou de petjes. De mutsjes. De capuchonnetjes. Zo’n overdekt gezicht. Zo’n verstopte persoonlijkheid. Ik vind ’t maar nix.

Soms staat er bij ons eentje bij het station of bij de wietshop. Je weet wel, zo’n muts. Soms zijn 't van die gebreide douchemutsje. Nee, niet omdat het koud is, maar omdat het kán… Hallo, bent u daar nog?

Deksels, wat ’n figuurloze personen zijn het soms. Met de boxershort net niet zichtbaar en het kruis ter hoogte van de knieën bewegen zij zich tergend langzaam voort op hun afgesleten gympen. Man hou toch op, dat is toch zooo tweeduizendvijf… Het zijn net Duitsers die ergens in modejaar "X" zijn blijven steken.

En alhoewel wij vrouwen van nature nieuwsgierig zijn, bij deze gevallen vervalt bij mij iedere vorm van nieuwsgierigheid. Daar vind ik niets spannends aan. Zero opwinding.
Er was volgens mij ooit maar één leuke vent met ’n petje. En dat petje kan nog steeds. Dat was van Robin Hood! Ach, wat een goedzak. Altijd vrolijk. Een open blik op de wereld. Mmmmm...
Al was die belachelijke maillot van die boomtijger dan weer een afknapper…

ze zijn verliefd

Ontzettend verliefd zitten ze samen op de bank. Snuffelen aan elkaar, knuffelen met elkaar en kriebelen elkaar. Nee, niet de oudste dochter maar de jongste is helemaal in love. Geweldig mooi om te zien. Verliefdheid ten top. Knuffelhoogtepunten in huize Bosch. Samen doezelen ze even naar een ander level. Alsof ik niet in de kamer zit. Het wordt stiller. Zelfs de hond moppert niet dat ie er uit wil. Alsof alles zo moet zijn. Daar kan ik nu helemaal warm van worden.
Nee, dat komt niet omdat ik nu bij de houtkachel zit. Het is het sfeertje. Rust. Kaarsjes. Kacheltje. En twee verliefde mensen op de bank. Wat mooi.
En bij dat proces hoort ook het klieren. De slappe lach krijgen. Elkaar uitdagen. Daar gaan ze weer.


En of ik nou iets wel of niet goed vindt, het maakt niet uit. Ze doen soms net alsof ik er niet ben.
Ze kiezen nu voor elkaar. Zichtbaar. Zo leuk. Zo ontspannen.
Dus ik hou me stil. En zonder dat ze ’t in de gaten hebben geniet ik even lekker mee.
Dank jullie wel… Heeeeerlijk dat jeugdsentiment!
En nu gaan ze even ruzie maken dus ik hou maar gauw op. Ja, dat hoort er ook bij he?
Stomme telefoons ook.....

OPENBAAR vervoer...

Eigenlijk wou ik er een boek over schrijven maar ik zal het hierbij laten.
Stel… je hebt een activiteit in een grote stad als eh… nou, zeg, Enschede!
Noem ‘m de Kerstparade van SBS! Leuk bedacht he?
Je verwacht als stad zo’n 50.000 bezoekers. Da's geen kattepis toch? Dus wat roep je: Kom NIET met eigen auto. Neem het openbaar vervoer of kom met de fiets... Slimmmm
Wat regel je dan? Oke, ik zal je helpen: schone straat, fiets-parkeerplekken, extra openbaar vervoer. Want 50.000 man, dat kan je stad en bedrijf op de kaart zetten.
Gelukkig hebben we Pietjes en de Marjonnekes op teevee die het weer goed kunnen voorspellen dus je hebt ruimschoots de tijd om een goed plan op tafel te leggen.
Denk je? Oke, ja, dat dènk je! En jawel, dat dachten wij ook!


Maar de fietspaden waren praktisch niet geruimd. Je werd dus geadviseerd om het OV te nemen. En je luisterde. Als 'n mak lammetje liet je je leiden. Eens... maar nooit weer!
Want: de trein van Gronau naar Enschede reed slechts om het uur. Zonder vermelding waar dan ook. Hele families hebben er staan blauwbekken. Geen kennisgeving. Geen excuses. Kinderen lagen bijna bevroren in de kinderwagens.

Dan denk je dat je beter de bus had kunnen nemen?
Hier het relaas van een gezin met twee kleine kinderen:
“nadat drie bussen (sorry, vol) aan hun neus voorbij waren gereden besloten ze na ruim drie kwartier wachten dat ze wellicht beter met de trein konden gaan. De kids helemaal blij. Jaaa, de trein! Oh neeeee, daar ging de trein net weg… En de volgende… die kwam niet zoals beloofd een half uurtje later, maar pas een UUR later.”
Sorry?! Jawel! Een heel uur! Doorgestoken vingertjes. Koude voetjes. Dikke tranen van verdriet. Die arme schaapjes (eh, lammetjes!) Waar was de gluhwein, de warme chocolademelk, en vooral: waar was die SBS-Cliniclown toen we ‘m daar nodig hadden?! De Gemeente Enschede heeft niets gedaan voor deze bevroren toestand.


Wat nou Openbaar vervoer? Het is vervoer… maar openbaar? "Openbaar" betekent: “voor IEDER toegankelijk”… Ik schraap m’n keel maar eventjes.

Oh, en ik denk dat die twee kids later heel snel hun rijbewijs halen. Die gaan echt niet wachten op een overvolle trein of bus.
Ja, sorry hoor….

kleine dingen

Soms kun je zomaar huilen
om de kleinste dingen


Prikken tranen in je ogen
bij een lied wat je wilt zingen

Tranen vloeien bij een film
Bij een woord of bij een kaart

Ach, het zijn maar kleine dingen
maar die zijn echt zooooveel waard…

vier seizoenen

Seizoenen komen en ze gaan
Het zijn er vier wel te verstaan


De lente is het bloei-en-groei-seizoen
Dan wordt alles weer bont en groen


Het warmst is toch wel de zomertijd
Met soms ook best veel nattigheid


De herfst is het bontst van allemaal
Al wordt het daarna dan wel heel kaal


En komt Koning Winter dan gaan we bezinnen
En kruipen met z’n allen lekker naar binnen


Maar voor slechts 1 seizoen zou ik niet willen gaan
Ik wil van al die seizoenen er niet EENTJE overslaan!


Dus bij regen, sneeuw of zonneschijn blijf ik blij
En denk ik: sja, ook DAT hoort erbij… ;)

donderdag 21 augustus 2008

Glanerbrug... wat is daar mis mee?

Regelmatig hoor ik van die vreemde reacties bij mensen als ik vertel dat ik uit Glanerbrug kom. "Glanerbrug? Echt waar?" 
En dan vraag ik mezelf af: wat is er mis met dat dorp? 
Oké, in een overvolle vrachtwagen met appels zit altijd wel een rotte, maar de rotte appel zit niet altijd in dezelfde kist! De stadse bevolking denkt waarschijnlijk dat er alleen maar messentrekkers, inbrekers en andere criminelen in ons dorp wonen. Spannend vooruitzicht misschien voor journalisten, maar ik lees in de krant (jawel, die bezorgen ze d'r ook!) juist vaak dat het in de stad mis gaat met de stadse mensen! 
We drinken ‘t pilsje niet al zittend op een kratje aan de straat. En we communiceren met onze buren. Al dan niet in ‘t plat. 
Met ruim 20.000 inwoners overstijgen we met gemak het aantal bewoners van alle Waddeneilanden! We zijn een modern dorp met bijvoorbeeld kabeltelevisie. Er is riolering! Jawel, ik drijf er lekker de spot mee. Ik woon toch al in dit prettig gestoorde dorp. Er loopt een heuse boemeltrein en de buslijn is HOV. We bevinden ons in no-time in het buitenland bij onze Nachbarn of in het buitengebied. De huizen zijn goedkoper dan in Enschede en we hebben lekker meer grond om onze oude woningen. Er is een winkelstraat (met momenteel enige leegstand) en we noemen het geheel van die oude-huizen rondom “de stroat” het dorp. Heeft Toon H. nog een prachtig lied over geschreven, maar das war einmal. Vroeger… 
Inmiddels is door de nieuwbouw van de Eschmarke, Eilermarke, Oikos en de Cascade de scheidslijn tussen Enschede en Glanerbrug totaal verdwenen. Maar goed dat er nog een aantal sportclubs zijn gevestigd aan de Gronausestraat; zo weten we zeker dat er in ieder geval altijd iets groens te zien zal blijven! Kunstgras :-( ? 
Dat de nieuwe buurten, met name Oikos, niet dàt is geworden waar de meneren bestuurders op gehoopt hadden, mag wel duidelijk zijn. Het had een mooie ruim opgezette wijk kunnen zijn met grote tuinen en woningen die uitkijken op groen. Maar nee, het moest zo nodig hutjemutje volgebouwd worden… Dan wens je jezelf toch een schutting? Ach, alles draait tegenwoordig om de centen. 
En ja, wij Glanerbruggers begroeten elkaar op straat. Er wordt gewoon lekker luid gefloten op de fiets, en er wordt geroddeld voor ’t schoolplein. 
Er zijn tal van mogelijkheden om vanuit hartje Glanerbrug binnen 5 minuten in het buitengebied te fietsen. Rij naar het Aamsveen, het Hoge Boekel, of richting Losser of Gronau en je ziet echt groen. Geen aangelegde parkjes of, zoals dat nu wordt genoemd door de landschapsarchitecten  “ecologische kerngebieden” maar gewoon ouderwetse natuur waar ’s morgens in alle vroegte de herten lopen. Ook rondom Glanerbrug is helaas al heel wat natuurschoon vernield door vangrails en asfalt of verbeterd (dus niet) door aanleg van ecologische zones, maar het echte oude buitengebied heeft nog steeds voldoende aantrekkingskracht om in het weekeind menigeen te verleiden tot een wandeling. De hei bij hockeysveld (of hokkiesveld: wat jij wil) en de Heurmanshei is al meer dan 50 jaar een plaatje in alle seizoenen van het jaar. 
En als je nu denkt…. goh, maar dat hebben wij bij ons in de buurt toch ook zo’n beetje allemaal? 
Of lijkt het dorp wat op jouw buurt, ergens in de grote stad? 
Dan ken je vast iemand uit Glanerbrug! 
Glanerbrug? 
Ja wat nou?! 
Ik ben trots op mijn dorp! 
Ik laat iedereen lekker kletsen, ik weet wel beter! 
Ons kent ons, en ik ken iemand…… 
Mooi Glanerbrugs motto!