maandag 24 augustus 2015

om te huilen

Het strand lijkt massief door de regen maar dat is bedrog. Alleen de bovenste millimeter is nat. Ik ploeter door het mulle zand. Boze wolken drijven over en de wind heeft zich ook tegen me gekeerd.
Ik ben in gedachten langs de kustlijn in de tijd verdwaald. Op mijn tenen is de rode nagellak nauwelijks nog te zien. Het schuim van de golven knispert in mijn haar en het zomerjurkje kleeft niets verhullend aan m’n lijf.
Bij de viskar haal ik een haring met uitjes. Vol verwachting sla ik mijn hoofd achterover, sluit beide ogen en … Mensen gillen en lachen.
Ik open mijn ogen.
De haring is weg.
Gejat door een meeuw!
Wat rest zijn uitjes.
Echt om te huilen…



(geschreven op 120w.nl)

zondag 9 augustus 2015

Glanerbrug...


Daar waar op zondagmorgen
motoren de grens passeren
En waar je gezellig links en rechts
langs 'De Stroat' kunt flaneren
Waar je dichtbij kunt genieten
van de ongerepte natuur
En waar iedereen elkander groet
ongeacht afkomst of cultuur
Daar waar ooit mijn wiegje stond
keer ik altijd weer terug
Daar ligt mijn hart. Dat is mijn dorp.
Dát is Glanerbrug!