donderdag 12 december 2013

Vasthouden. Loslaten.

Toen je geboren werd hield je moeder je vast
En toch liet ze je los...

       Ze gaf je haar liefde
       hielp je met eten, kwam je verschonen
       Ze wiegde je zingend in slaap
       droogde je tranen
       en gaf je een veilig thuis om in te wonen

Toen je peuter werd hield je moeder je stevig vast
En toch liet ze je los...

       Zij gaf je dat duwtje in de rug
       zodat je je eigen weg kon gaan
       Zo heb je geleerd
       dat je sterker wordt
       van vallen en van opstaan

Toen je het huis verliet hield je moeder haar hart vast
Maar toch liet ze je los...

       Om te worden wat je moest worden
       Om te zijn wat je moest zijn
       Al huilde toen wellicht haar hart 
       haar mond zou het ontkennen
       ze verdringt haar eigen pijn

En alle daarop volgende keren dat je moeder je los zal laten...

       Zal ze dat doen om je ruimte te geven
       zodat je nieuwe wegen inslaat
       om gaandeweg te ontdekken
       wie je bent en wát je bent
       en waar je in dit leven staat

...

Mijn moeder, zeg ik vol met trots, heeft me vastgehouden 
en op het juiste moment ook weer losgelaten

       Ze heeft me zoveel geleerd
       zoveel meegegeven
       In mijn hart draag ik die warmte
       koester de onvoorwaardelijke liefde
       voor de rest van mijn verdere leven!


                ...en ik hoop dat ik dit ook
                aan mijn kinderen mee mag geven
Dankjewel mam!
XXX



woensdag 11 december 2013

Ontwaken

Eerst nog donker maar dan...

de temperatuur daalt
het is voelbaar
de dag gaat ontwaken

dauw bevriest de velden
dikke druppels van de bomen
bladeren die knisperend kraken

en heel verrassend
komt langzaamaan
het zachte grijzige ochtendlicht

adembenemend
ik móet het delen
wat een schitterend gezicht...


zondag 8 december 2013

Liefde...

Uiteindelijk is dát hetgeen
wat alles overwint
En daar waar het heerst
waait steeds een zwoele wind

Niemand kan verwoorden
hoe het precies ontstaat
Het bouwt bruggen zonder staal
verjaagt moeiteloos de haat

Zoeter dan een suikerspin
schitterend als diamant
Het kan alle stormen aan
Samen. Hand in hand

Wederzijds respect
Oprechte eerlijkheid
Blindelings vertrouwen
Dat is liefde. Voor altijd...

vrijdag 22 november 2013

Goedemiddag....

Met de jongste telg gisterenmiddag even snel de stad in was een succes. Nee, ik heb niet veel geld uitgegeven. Nu ik het bedenk… ik heb helemaal geen geld uitgegeven! Goed he? Maar dat is een ander onderwerp.

De stad in. Met stevige pas liepen we langs de prachtig versierde etalages. Chocoladeletters en kerstballen, een combi waar ik warm van word. Al snap ik de combinatie eerlijk gezegd niet helemaal. Afijn, we riepen in de Mediamarkt vrolijk naar de verkoper ‘Vind ik Leuk’ en dat vond hij ook leuk. En omdat we het eigenlijk over wat anders hadden vonden wij het nóg leuker. Er waren vervolgens twee kassa’s beschikbaar zonder lange rij. De knapste kassière werd door ons verkozen tot Miss Mediamarkt en zij was ook nog eens de gezelligste want ze babbelde er vrolijk op los.

In een hoek van het winkelcentrum stond een groepje oudere mannen bij elkaar. Gelijk schiet door mijn gebleekte hersenen dat het vast een zangkoor is. Ja, wat moet je anders met zoveel mannen bij elkaar? Ik was dan ook gelijk in de veronderstelling dat ze zich om zouden draaien en een verrassend optreden voor ons zouden gaan verzorgen. En inderdaad… de mannen kijken één voor één om en dan … groeten ze ons! ‘Goedemiddag dames’. ‘Hallooo’. ‘Dámes, goedemíddag!’ ‘Een fijne middag meisjes!’ Afijn, in nog meer uitbundige soorten werd ons een hele goede middag toegeworpen. Geen zangkoor, gewoon mannen in een hoekje. Dusss. Met een simpel ‘hallo’ kwamen wij er niet onderuit. Daarom bleven we vrolijk lachen, knikken, wuiven en we hebben al wandelend een aantal welgemeende ‘’goedemiddag’-jes teruggestuurd naar de mannen.

Dat deed de feestvreugde goed! Vrolijk en ondeugend bleven we in deze stemming doorlopen. Buiten het winkelcentrum speelde een Roemeen op een trekzak een mengelmoes van KinderSinterKerstliedjes. Ik liep door mijn gezwier en gezwalk nog bijna een man ondersteboven waarvan dochterlief dacht dat ik er sjans mee had. Nou, écht niet! Maar goed, het hield de stemming er in!

Toch bleef dat riedeltje van ‘goedemiddag dames’ me achtervolgen. Zelfs toen ik al lang en breed thuis was en de bami in de pan deed. Door deze simpele, positieve, gezellig welgemeende groet was het meer dan een goedemiddag geworden. Het was een goede DAG geworden!

Mannen van het ‘zangkoor’: bedankt!
Want soms heb je van die momenten nodig.
En jullie … waren het kersje op mijn taart.
Een hele goedemiddag!




woensdag 20 november 2013

Tijd en passie. Een dankjewel.....

Mijn instelling is: als je iets doet, doe het met passie, want anders kom je jezelf tegen. Je doet iets voor de volle 100% en met minder mag je bijna geen genoegen nemen...

Tot voor kort vervulde ik met veel passie en plezier als vrijwilliger een bestuursfunctie bij de handbal. Tot voor kort, want ik ben onlangs gestopt met het secretaris/penningmeester zijn. Het was gewoon allemaal té. Het slokte té veel vrije tijd op en ik heb té lange tijd té veel taken op me genomen. Eerlijk is eerlijk, mijn gezin én mijn gezondheid hebben er meerdere malen onder moeten lijden.

Maar toch… wat hebben we als bestuur een geweldige tijd gehad. We stonden er als één ‘man’ en hebben veel mooie zaken op mogen zetten. En de leden waren enthousiast. Zonder deze enthousiaste leden ben je als bestuur namelijk niets, helemaal niets.

Soms hoorden we klachten of ontevredenheid. En ja, daarvoor zaten wij er. Want tegen een bestuur mag gemopperd worden. Je bent als bestuurder – platgezegd – de piespaal waar lekker tegenaan gezeken mag worden. Daar moet je tegen kunnen want daarvoor zit je op die plek. Wij hadden altijd zoiets van “kom maar, zeik maar, want alleen dan kunnen wij bekijken of we er iets aan kunnen doen”. We gingen niet in gevecht maar zagen altijd uitdagingen en oplossingen.

We hebben veel serieuze zaken besproken maar daarnaast ook heel veel plezier gehad. Er waren soms onenigheden maar we kwamen altijd tot elkaar. We hebben voor ons gevoel de deur naar de leden ook altijd open gehouden en, indien mogelijk, meegedacht en onze diensten aangeboden. We kunnen alleen maar hopen dat de leden die laagdrempeligheid ook zo hebben ervaren. Als we toch iemand hebben gepasseerd of zijn vergeten; dat was absoluut geen onwil!

Tegelijk met mij traden meerdere bestuursleden af. Ze vonden het na vele mooie trouwe jaren mooi geweest. Er is nou eenmaal een tijd van komen en een tijd van gaan. Vanuit de meeste leden waren de reacties na ons afscheid hartverwarmend. Heel veel dank daarvoor. Wij hadden altijd  maar één doel voor ogen: een mooie gezellige club naar het volgende level brengen. Dat hebben we volgens mij wel gedaan. En dat enkel en alleen door er wat tijd en passie in te steken!

Het volgende bestuur gaat met een frisse kijk de gang van zaken bestu(de)ren en de taken van ons overnemen. Mét passie, daar ben ik van overtuigd. Ik wens ze heel veel succes en vooral plezier.
Op naar het volgende level!

Een diepe buiging naar allen met wie ik het genoegen mocht hebben om mee samen te werken, zowel bestuurders als leden, en een oprecht dankjewel voor deze prachtige tijd!

X


vrijdag 1 november 2013

Kei goed

in een hutje op de hei
lag een hele goeie kei

helaas. nooit werd hij gehoord
alleen vertrapt en doodvermoord

totdat hij op een ochtend vroeg
“wanneer is genoeg genoeg?”

hij verzamelde daarna alle moed
en riep luidkeels: IK BEN KEI-GOED!






donderdag 31 oktober 2013

in het nu

verschillende gedachten
om alledaagse
   spannende
     leuke
of verdrietige dingen

een mengelmoes
om bij te janken
  lachen
    zwijgen
of om bij te zingen

verschillende gedachten
nare
  maar ook mooie
    en fijne
passeren de revue

zo bewegen we ons voort
 't verleden op zak
  de toekomst in de hand
hoopvol
 in het nu