zaterdag 23 augustus 2014

rust zacht


en dan komt het einde      
onverwacht      
ik zeg mezelf keer op keer      
het is goed…      
het is af... het is klaar...      
             
samen is ineens alleen      
verleden      
is jouw leven      
ik zoek naar kracht en moed
       
maar wat is dat zwaar
       
              
nooit meer ‘hoi pap!’
       
voorbij
       
wat doet het pijn
       
dit eeuwige afscheid
       
het maakt me onzeker en verward
       
              
want wat had ik je lief
       
onmetelijk
       
ik blijf deel van jou
       
en pap, voor altijd
       
draag ik je bij me in mijn hart
       
              
rust zacht …
       



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen