woensdag 18 november 2015

klein

in het kleine en in eenvoud
zit het mooiste van het leven
een blik, een kus, een hand, een gebaar
je zou het zomaar kunnen krijgen
... óf geven!

;)

zaterdag 14 november 2015

hoop en moed niet opgeven....


Onze wereld. Gevuld met geweld
Sla je armen om me heen
Troost me. Droog m'n bitt're tranen
Laat me even niet alleen

Zeg me dat het beter wodt
Dat liefde niet is doodgeschopt
Dat respect voor leven nog bestaat
Toe. Zeg me dat de oorlog stopt..

vrijdag 4 september 2015

op de vlucht

als jij in iets anders gelooft, vermoord ik je
als jij een andere huidskleur hebt, veroordeel ik je
hou nou maar je mond, want ik heb andere belangen
en waag eens voor je rechten op te komen, ik zet ik je zo gevangen
als jij vrijheid zoekt, nou, ga lekker ergens anders kijken
en als jij zegt dat je angstig bent, zeg ik dat je loopt te zeiken

we sluiten onze ogen… hebben we dan niets geleerd?
als andermans angst te dichtbij komt, wordt er zelfs geprotesteerd
mag ik huilen bij het zien van zoveel haat?
en mag ik janken als ik bedenk waar het hier om gaat?
om Mensen. Medemensen. en ze willen schuilen
toe, mag ik even huilen?




maandag 24 augustus 2015

om te huilen

Het strand lijkt massief door de regen maar dat is bedrog. Alleen de bovenste millimeter is nat. Ik ploeter door het mulle zand. Boze wolken drijven over en de wind heeft zich ook tegen me gekeerd.
Ik ben in gedachten langs de kustlijn in de tijd verdwaald. Op mijn tenen is de rode nagellak nauwelijks nog te zien. Het schuim van de golven knispert in mijn haar en het zomerjurkje kleeft niets verhullend aan m’n lijf.
Bij de viskar haal ik een haring met uitjes. Vol verwachting sla ik mijn hoofd achterover, sluit beide ogen en … Mensen gillen en lachen.
Ik open mijn ogen.
De haring is weg.
Gejat door een meeuw!
Wat rest zijn uitjes.
Echt om te huilen…



(geschreven op 120w.nl)

zondag 9 augustus 2015

Glanerbrug...


Daar waar op zondagmorgen
motoren de grens passeren
En waar je gezellig links en rechts
langs 'De Stroat' kunt flaneren

Waar je dichtbij kunt genieten
van de ongerepte natuur
En waar iedereen elkander groet
ongeacht afkomst of cultuur

Daar waar ooit mijn wiegje stond
keer ik altijd weer terug
Daar ligt mijn hart. Dat is mijn dorp.
Dát is Glanerbrug!