Iedereen heeft het dagelijks in de hand. We kunnen ons een wereld zónder niet meer voorstellen. We moesten er niet aan denken! Maar toch wordt er nooit over gesproken. Misschien is het taboe? Ik noem het maar gewoon even bij naam: toiletpapier. Niets schokkends toch? In de tv-commercials worden kleine, pas-zindelijke kindjes en zelfs van die schattige puppy’s gebruikt om het aan te prijzen. Maar je ziet nooit levensgroot in beeld waar het voor bedoeld is. Eh… en gelukkig maar! Maar laten we eerlijk wezen; daar is het wel voor bedoeld, en níet voor dat leuke lieve hondje!
Er wordt niet over gesproken maar het valt ons wel op als er ineens geen papier hangt! En het kan ons ook niet bekoren als we net de laatste vier velletjes van de rol trekken terwijl we zeker weten dat we het daar niet mee redden. Het viel mij op dat er op mijn werk onlangs is gekozen voor een nieuw soort papier: gerecycled-wit-zacht-en-stevig toiletpapier. Ik was aangenaam verrast en ik wil mijn werkgever hartelijk danken voor de prettige portie papier in het kleine kamertje. Ik wist trouwens niet eens dat dit soort papier bestond. Ook mijn naaste collega’s viel het op dus het leeft stilletjes toch wel op de werkvloer!
Het toiletpapier is er in vele soorten en kwaliteiten. Zo heb je van dat vreselijke schuurpapier. Honderd procent grijs dus zonder enige tint van opwinding. Daar heb ik persoonlijk nog wel de meeste hekel aan. Het maakt overigens veel geluid en je kunt het bijna onmogelijk netjes van de rol afscheuren. Verder stinkt dat papier droog al naar natte krant! Ook is er dat flinterdunne papier waarbij je, als je wilt afvegen, bang moet zijn om bruine vingers op te lopen. En wat te denken van het papiertje-voor-papiertje-toiletpapier. Dat zie je nog wel eens in de duurdere restaurants. Je trekt een paar veel te dure velletjes uit een overvolle dispenser en maakt daar zo goed en kwaad mogelijk een ‘handzaam pakketje’ van. Oké, dat papier is dan wel lekker zacht, maar dat onhandige systeem is vast bedacht door iemand die even niets te doen had…
En dan dat pulverige papier waarbij je wilt afvegen en waarvan de helft aan je billen blijft plakken. Of het papier dat al uit elkaar valt nog voordat het de wc-pot heeft bereikt, soms zelfs al voordat je er nog maar naar kijkt! En natuurlijk heb je het twee-laags, drie-laags en zelfs het super-de-luxe vier-laags toiletpapier, het papier met luchtkussentjes, met een geurtje (jawel!) of met verzorgende lotion. De ouderwetse reepjes krant laat ik maar even achterwege. Want het wc-papier is allemaal bedacht en ontworpen om onze blote billen zo aangenaam mogelijk te verschonen.
Nee, wij kunnen ons geen wereld voorstellen zonder wc-papier aan onze edele koning-keizer-admiraal-derrière. Maar denk erom: we mogen het er NIET openlijk over hebben!
